Continental - historia koncernu

Ponad 100 lat temu, bo w roku 1871 w niemieckim Hannoverze, założono spółkę akcyjną Continental. Zajmowała się ona produkcją opon do wozów i rowerów, a także produkowaniem tkanin gumowanych.

W 1892 roku firma, jako pierwsza w Niemczech, wypuściła na rynek pierwszą oponę pompowaną, przeznaczoną do rowerów. W tym samym czasie zaczęto produkować pierwsze pneumatyczne opony do automobilów, wówczas jeszcze nie miały one bieżnika.

Zaraz na początku nowego stulecia, bo w roku 1904, Continental – jako pierwsza firma na świecie – zaprezentowała oponę do samochodu osobowego, tym razem zaopatrzoną w bieżnik.

Upłynęły tylko 4 lata, gdy firma zaskoczyła wszystkich następną innowacją. Wprowadzono wymienną obręcz koła dla samochodów osobowych. To ważne wówczas i dziś rozwiązanie sprawiło, że zmiana opony nie tylko zajmowała dużo mniej czasu, ale i wymagała mniej wysiłku.

Rok 1914 był rokiem wielkich triumfów firmy Continental. Podczas francuskiego wyścigu Grand Prix wyposażony w opony Continental Daimler trzykrotnie mijał linię mety jako pierwszy.

22 lata później nadszedł czas przełomu technologicznego. Continental wyprodukował pierwszą oponę wykonaną z syntetycznego kauczuku.

Połowa wieku to zapisywanie grubymi literami kart historii. W latach 1950 – 1965 Continental dostarczał opon jako pierwsze wyposażenie dla legendarnego już „Garbusa”. W roku 1952 powstaje w fabryce pierwsza opona z bieżnikiem zimowym.

Testy zimowe mają już ponad 50 lat – w 1953 roku samochody testowe z zamontowanymi zimówkami Continentala wjechały na alpejską przełęcz Świętego Gotarda, położoną 2112 metrów n.p.m. Historia motoryzacji wspomina to wydarzenie jako pierwszy profesjonalny test opon zimowych.

Natomiast już 2 lata później następuje kolejny wielki przełom. W fabrykach Continentala powstają pierwsze opony bezdętkowe.

Opony radialne świętują swój wielki sukces. W roku 1960 rusza ich masowa produkcja dla samochodów osobowych.

Prężnie rozwijająca się firma Continental rozszerza swe wpływy. Dołączają do niej amerykańskie zakłady produkujące opony w Europie. Firma Uniroyal Inc. oraz jej pięć zakładów: w Belgii, Niemczech, Luksemburgu, Francji i Wielkiej Brytanii znacznie rozszerzają ogólnoświatowe wpływy obecnego koncernu. Od 1979 roku Continental jest posiadaczem praw do marki Uniroyal.

Sześć lat później ma miejsce kolejne rozszerzenie pakietu opon proponowanych przez koncern: Continental zakupuje prawa do marki Semperit, aby po dwóch latach znów wcielić w swe ramy kolejną markę, tym razem General Tire.

W roku 1992 do panteonu marek opon dołączają dwie inne, uznane w Europie firmy: Gislaved i Viking. Minął tylko rok, gdy został przyłączony Barum – na zasadzie przejęcie większości udziałów tego czeskiego producenta opon.

W ostatniej dekadzie minionego wieku firma Continental wyodrębnia ContiTech – dział, który będzie zajmować się wyłącznie produkcją części przemysłowych.

Nie zamykający się na nowe technologie koncern zakupuje dział produkujący podwozia i hamulce. Sprzedało go ITT Industries.

W latach 1998 – 2000 Continental sukcesywnie i systematycznie umacnia swoją pozycję rynkową. Zostaje podpisana umowa o współpracę ze słowackim producentem opon – Matador.

Wkrótce potem, bo w roku 2001, Continental staje się posiadaczem większościowego pakietu akcji Moskiewskiej Fabryki Opon; tego samego roku koncern zostaje właścicielem spółki Temic w oparciu o umowę z firmą Daimler Chrysler.

W 2003 roku koncern świętuje swój wielki powrót. Wraca na giełdowy indeks DAX do grona trzydziestu największych niemieckich spółek giełdowych.

W tym samym roku Continental nabywa 51 procent udziałów w spółce dwóch największych malajskich producentów opon. Powstała w ten sposób spółka Continental Sime Tyre jest od tamtego momentu liderem branży ogumienia w Malezji.

Również w roku 2003 Continental wraz z dwoma innymi producentami opon: Bridgestone i Jokohama połączyli swoje zaplecza badawcze oraz umiejętności i doświadczenie specjalistów. Celem ich pracy był rozwój systemów Run-Flat, czyli rozwiązań umożliwiających kontynuowanie jazdy samochodem na oponach wykonanych w tej technologii, w których nastąpiła utrata ciśnienia spowodowana na przykład przebiciem opony.

Upłynął rok, gdy Continental rozpoczyna produkcję opony ContiSportContact Vmax. Opona ta umożliwia jazdę z prędkością do 360 km/h i jest to pierwsze tego typu przedsięwzięcie na świecie.

Jeszcze tego samego roku koncern przechodzi w posiadanie hamburskiej spółki Phoenix AG.

Również w roku 2004 koncern potwierdza swoją pozycję lidera w dziedzinie produkcji opon zimowych: produkowana seryjnie opona ContiWinterContact TS810 Sport umożliwia jazdę z prędkością do 270 km/h. Niezmiernie istotnym faktem jest to, że według rankingów Continental zajął pierwsze miejsce wśród dostawców opon na pierwsze wyposażenie do europejskich fabryk motoryzacyjnych.

Continental prezentuje w swojej ofercie oponę Continental SSR. Dzięki niej jazda z przebitą oponą, w której nastąpił spadek ciśnienia, jest nadal możliwa.

Obowiązujący w roku 2005 rekord prędkości został ustanowiony dzięki oponom ContiSportContact 2 Vmax. Porsche GT3, który został zaopatrzony w te seryjnie produkowane opony, osiągnął zawrotną prędkość 388 km/h.

W Rumunii powstaje wspólne dzieło koncernów Continental i Pirelli: fabrykę produkującą kordy stalowe.

W 2006 roku Continental otrzymał prestiżowy status Oficjalnego Sponsora Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2008.

Amerykańska firma Motorola odsprzedaje dla Continentala dział elektroniki samochodowej. Jednocześnie deklaruje, że to dopiero początek zakupów na rynku amerykańskim.

Również w roku 2006 Continental nawiązuje współpracę z firmą 2F. Efektem tej współpracy ma być nowej generacji napęd hybrydowy dla producentów samochodów.

Marki wchodzące obecnie w skład koncernu:

- Continental

- Barum

- Semperit

- Uniroyal

- Mabor

- Gislaved

- Viking

- General Tire

Autor tekstu jest Administratorem sklepu www.motoopony.pl, z którego niniejszy artykuł pochodzi.

O autorze:

Motoopony

Ocena: 5.00 Artykuł czytany: 1579 raz(y)

wersja do druku