Internet i komputery
sprzęt lomputerowy
Ekran dotykowy (touch screen) to nic innego jak typowy wyświetlacz TFT, LCD lub zwykły monitor komputera, na który został nałożony specjalny przezroczysty panel. Został on wynaleziony w 1971 roku. Ekran taki umożliwia sterowanie urządzeniem, w które jest wbudowany, przez dotykanie palcem lub plastikowym rysikiem wyświetlanych obiektów. Dotknięcie obiektu jest odpowiednikiem kliknięcia przyciskiem myszy. W ekrany dotykowe wyposażone są niektóre telefony komórkowe, panele w kioskach informacyjnych, niektóre bankomaty, zaawansowane tablety.
Jak to działa? Rozróżniamy cztery technologie rozpoznawania dotyku na ekranie:
Przerwanie (na skutek dotyku) strumienia światła podczerwonego emitowanego przez sieć diod świecących w podczerwieni, usytuowanych na krawędziach ekranu. Kiedy ekran dotykany jest palcem, wysyłane przez diody promienie podczerwone są załamywane i trafiają do receptorów światła (fotodiody). Receptory przesyłają dane do komputera a ten z kolei lokalizuje dotyk i traktuje go jako wskazanie.Zaburzenia (na skutek dotyku) fali akustycznej propagującej się po powierzchni ekranu. SAW (surface acoustic wave – powierzchniowa fala akustyczna) reaguje na każdy rodzaj dotyku. Ponadto przepuszcza najwięcej światła, gdyż panel dotykowy zbudowany jest tylko z jednej warstwy. Do wysyłania fali akustycznej wykorzystywane są transduktory (rodzaj transformatora). Jeśli użytkownik dotknie ekranu – zmieni tor fali biegnącej od jednego transduktora do drugiego. Miejsce dotyku zostanie rozpoznane i uznane jako wskazanie na ekranie monitoraZmiany pojemności elektrycznej dotykanego ekranu. Zazwyczaj panel wykonany jest z tlenku cynowo indowego, który magazynuje ładunki elektryczne. Znajdujące się na palcu ładunki spływają na panel dotykowy. Umiejscowione w rogach panelu sensory rozpoznają zaburzenie ładunków elektrycznych. Informacja ta przesyłana jest do komputera i traktowana jako wskazanie, tak jak przy kliknięciu myszką. Ten rodzaj panelu reaguje tylko na dotyk palcem.Zmiany oporu (elektrycznego) między przezroczystymi elektrodami „wtopionymi” w ekran. Zwykły ekran spajany jest z częścią dotykową, która składa się z dwóch przezroczystych elektrod (przepuszczających ponad 85% światła), wykonanych zazwyczaj przez naparowanie w próżni cienkiej warstwy metalu na podkład szklany i (zewnętrzną) folię poliestrową. Elektrody te utrzymywane są bez kontaktu przez izolacyjną warstwę „separatora”, przypominającego delikatną siatkę. Nacisk na folię zewnętrzną, (czyli dotknięcie ekranu) powoduje lokalne zetknięcie się elektrod, co rejestrowane jest przez dekoder. Technika ta pozwala otrzymać ekrany o rozdzielczości nawet 300 dpi (w zwykłych Palmach stosowana jest rozdzielczość 75-150 dpi.Żadna z tych technologii nie jest doskonała. Producent urządzenia, kierując się swoją wiedzą i doświadczeniem, decyduje o tym, jakiego panelu użyć do konkretnej aplikacji. Za najdoskonalszą uznaje się technologię akustyczną. Do największych jej zalet należy zaliczyć fakt, że reaguje ona na każdy rodzaj dotyku oraz to, że drobne zarysowania nie dyskwalifikują urządzenia do dalszej pracy.
Przyszłość należy zapewne do ekranów dotykowych. Myszki, koty, klawiatury i podobne peryferia stracą na znaczeniu. Urządzenia staną się bardziej zwarte a co za tym idzie - mobilne. Dodatkowe kable, podkładki pod myszki i zajęte porty przestają być problemem. Obsługa komputerów i urządzeń staje się coraz bardziej ergonomiczna i intuicyjna.
wersja do druku